شعر آسمان آبی - Blue sky poem

شعر آسمان آبی - Blue sky poem

آسمان آبی
دارد گلابی
فراتراز زیبایی
ندارد یکنواختی
رنگش آبی
گاهی نارنجی
ندارد سیاهی
حتی کثیفی
بهترین رنگی
آرامش روحی
میبخشی زندگی
ای آسمان آبی
همش زیبایی
بدور از زشتی
دارد بوهایی
می وزد بادی
می شود ابری
همانند چشمانی
که میشوند اشکی
می بارد بارانی
شایدهم طوفانی
وقتی غمگینی
دارد آرامشی
انگار تنهایی
با آن تنهایی
داری رفقایی
یکی گرمایی
دیگری سرمایی
گاهی روشنایی
گاهی تاریکی
روزها نورانی
شبها درخشانی
میدهی امیدی
بعضا رویایی
نداری دورویی
حتی پررویی
چه رسد نقابی
می شوی رویایی
بانسیم بهاری
بوی سرزندگی
چه بوی خوشی
چه گنجشک هایی
می خورند آبی
از پیاله آبی
این همه زیبایی
داری خدایی
زیبای زیبایی
خفته و نهانی
پراز ستاره هایی
می دهند قشنگی
می زنند چشمکی
آسمان آبی
هست شعری
از محمدرضا بقایی

**♥**

Blue sky
Is pearly
Beyond beauty
Have no uniformity
Color of watery
Sometimes orangey
Sometimes jetty
Have no grimy
The best coloury
Calming our mentally
Invigorating humanity
All that beauty
Away of ugly
Coming scenty
But not smelly
Coming breezy
Become windy
It gets cloudy
Full of teary
Like humanity
Become rainy
Maybe stormy
Road is soggy
Even soppy
When your unhappy
It has serenity
As if lonely
With that lonely
You have buddy
One is sunny
Another is chilly
Sometimes brightly
Sometimes darkly
During the day shiny
At night glittery
Became dreamy
Even though lovely
Have no hypocrisy
Nor even cheeky
Spring breezy
Full of vitality
Making us vivacity
Giving more energy
All that beauty
Having a godly
Definitely lovely
Over beauty
This poetry
Written by
Mohamadreza baghaiy


Airplane shining tree wident tree line of tree in blue sky Art of sky Reflection photography Electricity lines Power lines corn tassel sonflower Half sky half mount Moon sunset Sun set